Publiekswerking

Dit is onze publiekswerker Tine! Ze onderzoekt wat mensen nodig hebben om zich bij ons welkom te voelen.


“Als publiekswerker breng ik alle mensen samen die bij Kunstencentrum VIERNULVIER binnenkomen. Wat heb je nodig om te kunnen deelnemen aan cultuur? Iedereen heeft andere noden, en die onderzoek ik.”

“Toen ik hier in 2017 begon, bestond mijn functie nog niet. Ondertussen heb ik me op een aantal zaken toegespitst, zoals de opstart van een Young Board en een breed toegankelijkheidsbeleid. Zo worden sommige voorstellingen voorzien van een tolk of van een live audiodescriptie. Ook zijn alle ‘UITGELEZEN’-avonden ‘relaxed performances’, wat betekent dat je spontaan mag reageren tijdens de voorstelling en de zaal op eender welk moment mag verlaten. Ik organiseer ook voeltoeren, waarop toeschouwers met een beperking de scène mogen aanraken, zodat ze zich een beeld kunnen vormen van het decor en de kledij.

“Er is hier ruimte om zaken zoals genderinclusieve toiletten te onderzoeken of een stille kamer uit te bouwen. Dat is erg belangrijk en waardevol, want ons programma begint pas te leven op het moment dat je in de zaal zit. That's when the magic happens: zodra het doek opengaat, komen er allerlei emoties vrij. Erin slagen om mensen daarmee in contact te brengen: dat is het leukste aan mijn job.”

Een project dat Tine altijd zal bijblijven is ‘All The Sex I’ve Ever Had’. “Dat was een voorstelling van een Canadees gezelschap waarin 65-plussers open en bloot over hun seksleven vertellen. Ik had een maand de tijd om op zoek te gaan naar lokale 65-plussers die het zagen zitten om daarover te praten. En dat is gelukt! De openheid waarmee ze daarover praatten, was ontroerend. Zo was er een 92-jarige man die doorheen z’n leven heel seksueel actief is geweest - het was de tijd waarin het niet abnormaal was om er naast je huwelijk ook nog andere relaties op na te houden. Toen hij aan het vertellen was, merkte je dat het jongere publiek hun beeld over het seksleven van ouderen moest bijstellen (lacht). Er was ook een vrouw die vertelde hoe haar seksualiteit veranderd was sinds haar blindheid. Die openheid was mooi. Het vooroordeel dat oudere mensen preuts zijn, klopt helemaal niet, en ik vond het bijzonder om dat mee te geven aan het publiek.”

Afsluiten doen we met Tines favoriete plek in De Vooruit.
“De gang naar de Theaterzaal! Als ik daar wandel, voel ik het beste wat dit gebouw betekent. Die gang is een historische plek, want alles is er nog knal hetzelfde als 100 jaar geleden. Ik krijg het er telkens warm van om de geest van De Vooruit te voelen. Tegelijk ben je er ook onderweg naar iets: naar de magie van een voorstelling.”