Nieuw werk van Antonino Triolo voor 'Food For Thought'
Om de maand nodigt Kunstencentrum VIERNULVIER een beeldend kunstenaar uit om de eetkaart te overgieten met een sauzig beeld dat prikkelt, schuurt en een flinke scheut sociale commentaar serveert: 'Food For Thought'.
Antonino Triolo (°1999, Gent) behaalde in 2021 zijn master Vrije Kunsten aan LUCA School of Arts in Gent. Zijn veelzijdige praktijk omvat tekeningen, keramiek en uitzonderlijk ook (culinaire) performances. Folklore, Siciliaanse beeldtradities en verhalen uit zijn tweede thuisland, Italië, vormen een belangrijke inspiratiebron. In zijn werk verweeft hij persoonlijke elementen met mythen en anekdotes. Zo ontstaat een fantasierijke beeldwereld waarin geschiedenis en fictie, het dramatische, religieuze en het luchtige, voortdurend met elkaar botsen.
In 'Eight Baby’s Being Executed at Exactly the Same Moment' vertrekt Triolo vanuit De kindermoord te Bethlehem (1482) van renaissanceschilder Matteo di Giovanni. Gefascineerd door historische schilderijen vol dynamische figuren, drama en geweld, herwerkt hij het Bijbelse tafereel tot een levendige tekening in kleurstiften. De titel beschrijft geweld op een haast zakelijke en absurde manier. Daardoor wordt het contrast tussen het speelse en het gewelddadige nog groter.
Achter de lichtvoetige compositie schuilt een scherpe maatschappelijke ondertoon. De Bijbelse kindermoord toont hoe onschuldige, kwetsbare kinderen het slachtoffer worden van de destructieve machtswellust van volwassenen. Die thematiek blijft helaas pijnlijk actueel: wereldwijd betalen kinderen de prijs voor politieke conflicten en oorlogen waarover ze zelf geen enkele zeggenschap hebben. Het beeld roept ook associaties op met vluchtelingenkinderen die tijdens hun tocht omkomen, zoals de Syrische peuter Aylan Kurdi, die in 2015 aanspoelde aan de Turkse kust, maar ook met de grote aantallen kinderen die vandaag slachtoffer worden van onmenselijk geweld in Gaza en elders. Het werk wordt zo een aanklacht tegen globaal kinderleed in de brede betekenis van het woord.
Het werk confronteert de toeschouwer met de harde realiteit achter een ogenschijnlijk speelse voorstelling. Antonino maakt het verleden op die manier niet alleen opnieuw zichtbaar, maar trekt het ook naar het heden. Door de combinatie van historische beeldtaal, humor en maatschappijkritiek nodigt hij uit om stil te staan bij de herhaling van menselijk geweld doorheen de geschiedenis. Zo wordt de tekening meer dan een herinterpretatie van een Bijbels tafereel: ze houdt ons een spiegel voor en stelt de vraag hoeveel er werkelijk veranderd is.