Mensen met een gemarginaliseerde seksualiteit vinden vaak creatieve manieren om hun verlangen te uiten, buiten de maatschappelijke normen. Wanneer er geen beschikbare ruimte is dan verhuist verlangen naar nieuwe, stiekeme plekken. In verschillende culturen, over de hele wereld, leidde die tendens tot het fenomeen 'cruisen', naar het Nederlandse woord ‘kruisen’. Het is namelijk een praktijk waarin mensen in de publieke ruimte elkaar proberen te ontmoeten, en dus hun paden te laten kruisen. Ze ontmoeten elkaar door gebruik te maken van een gedeelde code die berust op blikken, het aanhouden van moment en wederzijdse erkenning.
In dit panel brengt Madonna Lenaert Wim Cuyvers en Bram Van Oostveldt samen om te praten over de plekken waar die stiekeme daad plaatsvindt. Wim begrijpt cruisen vanuit zijn architecturale blik en reflecties op wat openbare ruimte wel en niet is. Bram belicht het onderwerp vanuit zijn eigen geleefde ervaring en het historisch perspectief dat hij goed kent. Dit leidde tot zijn essay ‘Over de sensualiteit van het cruisen’. Samen verkennen ze de parken, straten en andere (semi-)publieke ruimtes die een ontmoetingsplek zijn geworden voor mensen die hun verlangens niet in de openbaarheid konden brengen.
Het gesprek benadert die ruimtes vanuit de sociale regels, architectuur, machtsdynamieken, verbeelding, zorg en het gevaar die hun voorwaarde zijn. Eerder dan te focussen op seks benadert het panel cruisen als een manier om de wereld te navigeren en begrijpen — in een zoektocht naar connectie op plekken di eer niet voor gemaakt zijn. Door te focussen op deze randruimtes kunnen we nadenken over publieke ruimte en hoe die wordt gedeeld en heruitgevonden en leren we bij over zichtbaarheid, vrijheid en samenleven.
