De laatste keer dat we Pitou zagen, was in een kerk in het Nederlandse Groningen. Ze stond daar op Eurosonic Noorderslag, zowat het grootste festival voor opkomend talent, om haar nieuwste, ‘P2’ voor te stellen. Dat vonden wij eigenlijk gek, want de ster van deze noorderbuur is al een tijd rijzende. Dat heeft ze vooral te danken aan haar aanstekelijke mix van folkloristisch bezwerende zanglijnen over nu eens akoestisch, dan weer elektronisch klinkende muziek. Om nog maar van haar podiumpresence te zwijgen. ‘’Die willen we nog eens bij ons’’, zeiden we toen, en zo geschiedde.
Pitou oogstte in 2023 al veel lof met haar album ‘Big Tear’, dat een plaats veroverde in diverse eindejaarslijstjes (‘Een van de mooiste hedendaagse indiepopalbums van dit moment.’ – Madame Figaro, FR, ‘een album van wereldklasse’ – Volkskrant, NL). In ‘P2’, dat op 20 maart 2026 uitkwam, laat ze haar emoties en creativiteit verder de vrije loop. Het is een draaimolen vol euforie, waarop levensvreugde en melancholie hun weg naar de dansvloer vinden.
Haar zeer specifieke muzikale achtergrond – zingen in een klassiek kinderkoor en reizen met haar ouders – waarbij ze cassettes van Malinese, Senegalese en Indiase artiesten mee naar huis nam – leidde tot een herkenbaar muzikaal universum, waar haar kenmerkende stem, unieke melodieën en akkoordprogressies hand in hand gaan met intuïtieve en poëtische teksten.
Van de kakofonische eerste single 'Too Good To Go' tot de etherische nummers 'Pirate' en 'Morning Star', het majestueuze 'Restlessness' en het manische 'To Do What' – ‘P2’ is nu eens bezwerend en intiem, dan weer aanstekelijke vervoering. Kom en laat je wegvoeren.
